Stare, zabytkowe motocykle. Informacje, jakich nie znajdziesz gdzie indziej. Obszerne opisy, szczegóły techniczne, ilustracje. Historia i ciekawostki
RSS
wtorek, 17 czerwca 2014

Producent: Wanderer-Werke, vorm. Winkelhofer & Jaenicke, AG, Schönau koło Chemnitz, Niemcy

Motocykl Wanderer 1908

Firma Wanderer należy do tej niewielkiej grupy producentów motocykli, którzy już na początku XX wieku wytwarzali wszystkie części i podzespoły motocykli - włącznie z silnikami - we własnych zakładach. Była to produkcja oparta na normalizacji elementów i dokładnej obróbce. Już w czasie I wojny światowej montowano Wanderery z części pochodzących wprost z produkcji, bez dodatkowego pasowania i obróbki. Fabryka w Schönau koło Chemnitz produkowała motocykle wysokiej jakości, ale też i stosunkowo drogie. Pierwsze Wanderery z 1902 roku były lekkimi pojazdami z jednocylindrowymi silnikami o mocy 1,1 kW (1,5 KM) Dwucylindrowy silnik widlasty zastosowano do napędu motocykla w 1908 roku.

Model z roku 1908 miał, jak wspomniano, widlasty silnik dwucylindrowy. Pierwszy z cylindrów silnika był nachylony o 45° do przodu. Pojemność skokowa jednostki napędowej wynosiła 408 cm3, a moc 2,2 kW (3 KM) przy 2000 obr/min. Prosta rama rurowa miała typową na owe czasy konstrukcję. Koło pasowe tylnego koła jezdnego miało (w wykonaniu seryjnym) średnicę 320 mm. Do celów sportowych (dla osiągnięcia większej prędkości) produkowano pojazdy z kołem pasowym o średnicy 260 mm. Tylne koło motocykla było resorowane na dwóch sprężynach śrubowych, ukrytych w rurach ramy. Układ dwóch sprężyn w zawieszeniu nie dopuszczał do „odskakiwania” i wahań bocznych tylnego koła, które występowały w przypadku resorowania jedną sprężyną. Motocykl miał małą masę, bo tylko 67 kg i rozwijał maksymalną prędkość 70 km/h. Za odpowiednią dopłatą można było otrzymać wyposażenie specjalne na przykład: dwu i pół calowe opony firmy Dunlop, urządzenie sterujące przepustnicą gaźnika, umieszczone na kierownicy a nie na górnej, nadzbiornikowej belce ramy, „wolny wydech” itp.

Dwucylindrowy model Wanderera był produkowany do pierwszej wojny a także przez całą pierwszą wojnę światową. Po wojnie pojawił się ponownie, tym razem z silnikiem o mocy zwiększonej do 3,4 kW (4,5 KM).

piątek, 06 czerwca 2014

Producent: Triumph Cycle Co., Ltd., Coventry, Anglia

Motocykl Triumph 1907

Początki marki Triumph sięgają roku 1885, kiedy to dwóch przedsiębiorców niemieckiego pochodzenia - Maurice Schulte i Siegfried Bettmann -  założyło w angielskim mieście Coventry firmę produkującą i sprzedającą rowery: Triumph Cycle Co. Ltd. Dzięki dobrej jakości swoich wyrobów, firma stała się wkrótce znana na całym świecie. Po dziesięciu latach pomyślnej produkcji rowerów Mauricemu Schulte nadarzyła się okazja wypróbowania jednego z pierwszych motocykli świata, skonstruowanego przez niemiecką firmę Hildebrand & Wolfmüller. Próba zachwyciła go do tego stopnia, że wraz ze swoim wspólnikiem postanowił produkować ten nowy rodzaj pojazdu jednośladowego, nazywanego w Anglii „motorcycle”. Po zakończeniu prac konstrukcyjnych i dostosowaniu urządzeń fabryki do nowego programu produkcyjnego rozpoczęto w 1903 roku wytwarzanie lekkich motocykli z silnikami JAP i Fafnir. W roku 1906 montowano do motocykli własne jednocylindrowe silniki o mocy 2,2 kW (3 KM).

Pojazd z 1907 roku miał wiele nowoczesnych rozwiązań konstrukcyjnych, na przykład: gaźnik rozpylaczowy, iskrownik wysokiego napięcia, wał korbowy podparty na łożyskach kulkowych, wahliwy widelec przedni, resorowany sprężyną ściskaną. Firma, znana z dobrej jakości i niezawodności swoich wyrobów, nie miała problemów ze zbytem. Już w 1907 roku sprzedano ponad 1000 motocykli, w następnym roku liczba ta wzrosła trzykrotnie. Powodzenie handlowe wiązało się również z serią dobrych wyników osiąganych przez motocykle wyścigowe tej firmy. W wyścigach Tourist Trophy w 1907 roku (na wyspie Man) w kategorii motocykli z silnikami jednocylindrowymi Triumphy zajęły drugie i trzecie miejsce, zaś w następnym roku, dzięki Jackowi Marshallowi, firma zdobyła nawet złoty wieniec.

Moc jednocylindrowego silnika Triumpha wkrótce zwiększono do 2,9 kW (4 KM). W tym wykonaniu produkowano go do wybuchu pierwszej wojny światowej.

Po wojnie jednym z najciekawszych modeli był Triumph Ricardo z silnikiem o rozrządzie górnozaworowym (OHV), czterozaworowym. Jego konstruktor, Harry Ricardo wykorzystał tu najnowsze badania dotyczące procesu spalania i przepływu mieszanki w cylindrze.

Po reorganizacji w 1936 roku firma weszła w skład spółki Ariel, w której konstruktorem był Edward Turner. Jego udany model Speed Twin z 1938 roku, zapewnił powodzenie pojazdom aż do lat pięćdziesiątych, kiedy zakład został włączony do zrzeszenia BSA.

Obecnie firma Triumph Motorcycles Ltd działa samodzielnie i jest największym brytyjskim producentem motocykli.

sobota, 31 maja 2014

Producent: Norton Manufacturing Co., Birmingham, Anglia

Motocykl Norton 1907

Międzynarodowe pucharowe wyścigi motocyklowe - Coupe Internationale des Motocyclettes (ówczesne nieoficjalne mistrzostwa świata) - odbyły się w latach 1904 i 1905 we francuskim mieście Dourdan. Impreza ta zdopingowała działaczy angielskich, którzy na zebraniu w redakcji czasopisma The Motor Cycle w Londynie (w 1906 roku) postanowili zorganizować podobne wielkie wyścigi motocyklowe na ziemi angielskiej. Ówczesne przepisy ograniczały jednak maksymalną prędkość pojazdów silnikowych poruszających się po drogach Anglii do 32 km/h. Gorączkowo poszukiwano więc rozwiązania tego problemu. Po rozmowach z władzą wyspy Man członkowie Auto Cycle Clubu uzyskali zezwolenie na zorganizowanie wyścigów na trasie o długości 24 km. W ten sposób zainicjowano najbardziej popularne wyścigi świata, znane pod nazwą Tourist Trophy, określane przez motocyklistów skrótem TT, na których marka Norton święciła swoje największe zwycięstwa i sukcesy.

W pierwszym wyścigu, w 1907 roku, zwyciężył (we wszystkich kategoriach) Rembrandt Fowler na motocyklu Norton. Była to specjalnie przygotowana na wyścigi ciężka, masywna maszyna z dwucylindrowym, widlastym silnikiem czterosuwowym marki Peugeot, o pojemności 726 cm3 i mocy prawie 3,7 kW (5 KM). Zawory ssące tej jednostki napędowej pracowały samoczynnie, zawory wydechowe były sterowane drążkami popychacza. Motocykl nie miał skrzyni biegów, a napęd na tylne koło przenosił pas. Zapłon mieszanki w cylindrach zapewniał iskrownik. Prosta rama rurowa, typu rowerowego, została wyposażona w zawieszenie przednie z widelcem wahliwym. Ręczny hamulec klockowy działał tylko na koło przednie. Motocykl rozwijał prędkość 100 km/h. Fowler osiągnął na nim w trudnym górzystym terenie wyspy Man średnią prędkość 58 km/h przy czym najszybsze okrążenie przejechał z prędkością ponad 69 km/h (zawodnik ten był jedną z najciekawszych postaci legendarnych wyścigów TT, chociaż było to jego pierwsze i ostatnie zwycięstwo; w późniejszych zawodach uczestniczył już tylko jako widz, regularnie, aż do swojej śmierci w 1966 roku - w wieku 85 lat).

Mimo osiągnięć w Tourist Trophy Norton rezygnuje z przestarzałego peugeotowskiego widlastego, dwucylindrowego silnika i opracowuje nowy - jednocylindrowy z rozrządem dolnozaworowym. Ta nowa, znakomita jednostka napędowa pozwoliła motocyklom firmy Norton utrzymać pierwsze miejsce w rywalizacji w Tourist Trophy.

1 , 2 , 3 , 4 , 5 ... 7
| < Styczeń 2018 > |
Pn Wt Śr Cz Pt So N
1 2 3 4 5 6 7
8 9 10 11 12 13 14
15 16 17 18 19 20 21
22 23 24 25 26 27 28
29 30 31