Stare, zabytkowe motocykle. Informacje, jakich nie znajdziesz gdzie indziej. Obszerne opisy, szczegóły techniczne, ilustracje. Historia i ciekawostki
RSS
piątek, 23 maja 2014

Producent: Johann Puch, Erste Steiermärkische Fahrrad-Fabrik AG, Graz, Austro-Węgry

Motocykl Puch 1906

W 1906 roku, po trzyletnim okresie prób firma Puch oferowała do sprzedaży motocykle turystyczne, wyścigowe, „damskie", z bocznym wózkiem do przewozu osób lub ładunków napędzane jedno- i dwucylindrowymi silnikami o mocy 2-4,5 kW (2,7-6 KM), a także - po raz pierwszy - samochody.

Przedstawiony na ilustracji motocykl dostarczano z chłodzonym powietrzem czterosuwowym silnikiem, o mocy 3 kW (4 KM) lub 3,7 kW (5 KM). W obu wersjach zastosowano iskrownikową instalację zapłonową z przerywaczem. Mechanizm regulacji kąta wyprzedzenia zapłonu był dobrze uszczelniony i zamocowany na jednej płycie, którą w razie defektu można było wyjąć z bloku silnika. Iskrownik uzyskiwał napęd za pośrednictwem łańcucha lub przekładni zębatej. Napęd na tylne koło przenosił z silnika płaski pas o szerokości 45 mm, ze sprężynowym napinaczem. Tylne koło miało niezawodny hamulec taśmowy. Rura wydechowa była wyposażona w przepustnicę do regulacji intensywności przepływu spalin. Zbiornik paliwa mieścił 15 litrów benzyny. Rama typu rowerowego nie była resorowana. „Miękkie" zawieszenie miał tylko wiklinowy kosz, służący jako przyczepa. W zależności od wersji silnika pojazd osiągał prędkość maksymalną 76 km/h lub 85 km/h.

Jako szlagier sezonu 1906, Puch propagował planetarną skrzynię biegów o dwóch przełożeniach, ze sprzęgłem jednokierunkowym (tzw. wolne koło), umieszczoną w piaście tylnego koła. Umożliwiała ona lepsze wykorzystanie mocy silnika, eliminowała uciążliwe pomaganie sobie pedałami przy wjeździe pod górę itp. Mechanizm wolnego koła był bardzo dogodny, zwłaszcza w warunkach ruchu miejskiego, umożliwiał bowiem zatrzymywanie się bez wyłączania silnika. Należało tylko dokupić wentylator chłodzący, umieszczany z prawej strony bloku napędowego.

Dwucylindrowy Puch z mocniejszym silnikiem kosztował 1400 koron, 1190 marek lub 1470 franków. Dopłata za przyczepę wynosiła 240-300 koron, w zależności od zastosowanego materiału - skóry bydlęcej, szagrynu lub ich imitacji.

sobota, 17 maja 2014

Producent: Adam Opel, Motorfahrzeuge & Fahrradwerke, Rüsselsheim nad Menem, Niemcy

Motocykl Opel 2 3/4 PS 1905

W 1862 roku Adam Opel, założyciel firmy o tej samej nazwie w miasteczku Rüsselsheim, zaczął produkować maszyny do szycia dla krawców i szewców. W krótkim czasie mała manufaktura przekształciła się w fabrykę, w której w 1866 roku podjęto również produkcję rowerów. Oprócz dobrej jakości wyrobów do popularności firmy przyczyniły się również sukcesy pięciu synów właściciela: Karola, Fritza, Heinricha, Ludwika i Wilhelma, odnoszone w wyścigach kolarskich. Po śmierci Adama Opla w 1895 roku, uwagę pięciu młodych ludzi przyciągnęła ówczesna nowość - pojazdy silnikowe - które postanowili produkować w swojej fabryce. Do zbudowania pierwszego samochodu wykorzystali patent Lutzmanna, właściciela fabryki pojazdów konnych. Opel-Patent-Motorwagen System Lutzmann, produkowany w latach 1897-1900 nie przyniósł spodziewanych sukcesów. Dlatego od 1902 roku Opel produkuje udane samochody własnej konstrukcji, dzięki którym znalazł się wśród czołowych firm samochodowych w Niemczech.

Produkcję motocykli firma Opel podjęła w 1901 roku. W pierwszym okresie, w latach 1901-1908, były to potężne motocykle o różnej mocy silnika: 1,3 kW(1,75 KM),2 kW(2,75 KM)lub2,6 kW(3,5 KM).

Przedstawiony na ilustracji model 2 3/4 PS miał chłodzony powietrzem silnik czterosuwowy o pojemności skokowej 204 cm3. W układzie smarowania - typu otwartego - zastosowano ręczną pompę oleju.

Silnik umieszczony był w prostej ramie rurowej. Napęd na tylne koło przenosił pas klinowy. Motocykl uruchamiano pedałami, które przy ruchu do tyłu włączały hamulec typu torpedo, umieszczony w piaście tylnego koła. Resorowane było tylko siodło.

Po kilkuletniej przerwie w produkcji motocykli, spowodowanej wzmożoną produkcją samochodów na licencji firmy Darracq, w 1913 roku pojawiły się ponownie jednoślady marki Opel. Po pierwszej wojnie światowej w programie produkcyjnym wytwórni były silniki pomocnicze do rowerów oraz małe motocykle z silnikami o pojemności skokowej 148 cm3.

środa, 14 maja 2014

Producent: Diamant-Fahrradwerke, Gebr. Nevoigt, Riechanbrand, Saksonia, Niemcy

Motocykl Diamant 1904

Firmę Diamant założył mechanik Friedrich Nevoigt w 1884 roku w Riechenbrandzie koło Chemnitz. Fabryka produkowała maszyny tkackie i dziewiarskie, płaszczkę do maszyn włókienniczych Żakarda, a od 1885 roku także pióra do pisania. Produkcja rowerów ruszyła tu w 1896 roku. W siedem lat później z bramy fabrycznej wyjechały pierwsze motocykle. W porównaniu z liczbą produkowanych rowerów, wielkość produkcji motocykli nie była imponująca. Wartość produkowanych motocykli w 1905 roku osiągnęła 41 000 marek, podczas gdy wpływy za rowery wynosiły 650 000 marek.

Przedstawiony na ilustracji motocykl z 1904 roku to jeden z pierwszych modeli wytwórni. Był on napędzany przez jednocylindrowy silnik czterosuwowy o pojemności skokowej 320 cm3 i mocy 1,8 kW (2,5 KM) z samoczynnym zaworem ssącym. Skład mieszanki w gaźniku ustalało się za pomocą dwóch kraników regulacyjnych, zaś jej zapłon zapewniał niskonapięciowy iskrownik, napędzany od silnika wałem i stożkową przekładnią zębatą. Silnik miał otwarty układ smarowania. Siłę napędową przenosił na tylne koło pas, bezpośrednio z wału korbowego. Silnik uruchamiano za pomocą nożnego rozrusznika. Motocykl nie miał resorowanych kół. Mechaniczny hamulec działał tylko na tylne koło. Masa pojazdu wynosiła 60 kg. Maksymalna prędkość jazdy - 50 km/h.

W czerwcu 1918 roku firma przyłączyła się jako wydział Diamant-Werke, Siegmar do spółki akcyjnej Elite-Werke AG w Brand-Erbisdorfie produkującej samochody osobowe i ciężarówki. W dwudziestych latach nadeszły ciężkie czasy dla spółki Elite - spadł popyt na motocykle i nie udało się odzyskać wielkich nakładów finansowych zainwestowanych w rozwój nowych sześciocylindrowych modeli samochodów. Nie pomogło nawet to, że w 1927 roku, już pod nową nazwą Elite-Diamant-Werke AG, sprzedano 500 egzemplarzy motocykli. Opel, który został właścicielem większości akcji i dzięki temu właścicielem całego przedsiębiorstwa, zaczął sprzedawać niektóre zakłady. Zakład w Brand-Erbisdorfie przejął akcjonariusz Rasmussen, który uruchomił tu produkcję części zamiennych do samochodów marki Stoewer, Ford, Horch i DKW. Wytwórnia w Siegmar przetrwała kryzys produkując maszyny do szycia, rowery i motocykle z silnikami marki Fichtel & Sachs.

1 , 2 , 3 , 4 , 5 ... 7
| < Kwiecień 2018 > |
Pn Wt Śr Cz Pt So N
            1
2 3 4 5 6 7 8
9 10 11 12 13 14 15
16 17 18 19 20 21 22
23 24 25 26 27 28 29
30