Stare, zabytkowe motocykle. Informacje, jakich nie znajdziesz gdzie indziej. Obszerne opisy, szczegóły techniczne, ilustracje. Historia i ciekawostki
RSS
poniedziałek, 12 maja 2014

Producent: Victoria-Werke AG, Norymberga, Niemcy

Motocykl Victoria 1904

Fabrykę rowerów pod nazwą Victoria-Werke założyli w 1899 roku w Norymberdze dwaj przedsiębiorcy - Max Frankenburger i Max Ottenstein. Rozpoczynali od 280 rowerów rocznie, by w 1895 roku, kiedy zakład przekształcił się w spółkę akcyjną pod nazwą Victoria Fahrradwerke AG dojść do ponad 11 000 pojazdów rocznie.

Z pierwszymi próbami skonstruowania własnego motocykla spotykamy się w Victorii już w 1899 roku. Wytwórnia nie zajmowała się jeszcze wówczas produkcją silników, lecz kupowała jednostki napędowe u innych znanych producentów, takich jak Cudell, Fafnir, FN, Minerva czy Zedel.

Przedstawiony na ilustracji model z 1904 roku z jednostką napędową marki Fafnir był wyprodukowany w zakładzie w Norymberdze. Jednocylindrowy, chłodzony powietrzem silnik Fafnir miał moc 3,3 kW (4,5 KM)* i mieszany (górno-dolny) układ zaworów. Zawór ssący, umieszczony w głowicy działał samoczynnie, zaś wydechowy - w cylindrze - był sterowany. Silnik, nie wyposażony jeszcze w sprzęgło i skrzynię przekładniową, był mocowany do prostej ramy rurowej (typu rowerowego), która miała wzmocniony widelec przedni. Napęd na tylne koło był przenoszony za pośrednictwem skórzanego pasa klinowego. Motocykl uruchamiano przez popychanie lub rozrusznikiem nożnym.

W latach 1905-1909 pod marką Victoria pojawiły się na rynku samochody z silnikami jedno-, dwu- i czterocylindrowymi. Głównym programem produkcyjnym były nadal jeszcze rowery. Sytuacja taka istniała praktycznie bez zmian do wybuchu pierwszej wojny światowej. Po wojnie wytwórnia należała do najlepszych niemieckich producentów motocykli.

*) W literaturze fachowej spotyka się także stwierdzenie, że moc tej jednostki wynosiła 1,75 KM.

sobota, 03 maja 2014

Producent: Fabrique Nationale d'Armes de Guerre SA, Liège-Herstal, Belgia

Motocykl FN 1904

Na początku XX wieku istniało wiele renomowanych firm produkujących motocykle. Jedną z nich był również belgijski zakład zbrojeniowy FN, z siedzibą w Herstalu koło Liège. Od roku 1889 fabryka produkowała samochody, w 1903 roku również motocykle. Do budowy pierwszego modelu FN wykorzystano rower ze wzmocnioną ramą, do której zamocowano jednocylindrowy silnik czterosuwowy o pojemności skokowej 250 cm3. Silnik ten miał moc 1,5 kW (2 KM).

W 1904 roku na Paryskim Salonie Samochodowym firma FN zaprezentowała seryjny motocykl, który ze względu na nie stosowane w zasadzie dotąd rozwiązania konstrukcyjne (czterocylindrowy silnik rzędowy, przeniesienie napędu wałem z przegubami krzyżakowymi etc.) stał się sensacją i w niedługim czasie zyskał wielu zwolenników. Silnik tego pojazdu, o pojemności 363 cm3, był umieszczony w dolnej części rurowej ramy, która została w tym celu rozwidlona. Wystarczająca elastyczność silnika, osiągającego moc 2,2 kW (3 KM) przy 1800 obr/min, umożliwiła konstruktorom wyeliminowanie skrzyni biegów. Pojemność silnika zwiększono wkrótce do 500 cm3, dzięki czemu moc wzrosła do 3,7 kW (5 KM). Od 1907 roku firma wyposażała model 500 (na specjalne zamówienie) także w dwustopniową skrzynię biegów, opracowaną według angielskiego systemu. Konstrukcja czterocylindrowego silnika FN była bardzo nowoczesna. Źródłem prądu w układzie zapłonowym był wysokonapięciowy iskrownik Boscha, umocowany na przedniej części bloku silnika. Mieszanka paliwowo-powietrzna była wytwarzana w gaźniku rozpylaczowym, w odróżnieniu od stosowanych powszechnie gaźników powierzchniowych i doprowadzana do cylindrów (wyposażonych w samoczynne zawory ssące i sterowane wydechowe) za pomocą kolektora. Po lewej stronie skrzyni korbowej znajdował się szklany olejowskaz do kontroli poziomu oleju w silniku. Rurowa rama typu rowerowego miała resorowany widelec przedni. Motocykl rozwijał maksymalną prędkość 60 km/h.

Nowatorskie rozwiązania: rzędowego czterocylindrowego silnika oraz układu napędowego (wał z przegubami) wkrótce znalazły zwolenników wśród wielu znanych producentów motocykli.

sobota, 26 kwietnia 2014

Producent: Václav Laurin & Václav Klement, Továrna na motocykly, Mladá Boleslav, Austro-Węgry

Motocykl Laurin & Klement Slavia CC 1903

Po wyścigach Paryż - Wiedeń w 1902 roku, kiedy z 11 francuskich motocykli i 3 motocykli Laurin & Klement, do celu dotarły tylko cztery, wśród nich dwa Laurin-Klementy, wzrosło zainteresowanie czeskimi motocyklami. Fabryka powiększyła trzykrotnie swoją powierzchnię produkcyjną. Powstały nowe oddziały fabryczne, takie jak montownia silników, montownia nadwozi i kuźnia.

W 1903 roku oprócz produkowanych modeli BZP z silnikami o mocy 1,8 kW (2,5 KM), L – o mocy 2 kW (2,75 KM) i LW (chłodzonych wodą) – 2,2 kW (3 KM) firma przedstawiła również model CC. Był to pojazd turystyczny, wyposażony w chłodzony powietrzem widlasty silnik dwucylindrowy, o pojemności skokowej 615 cm3 i mocy 2,2 kW (3 KM). Motocykl miał iskrownikową instalację zapłonową. Do smarowania silnika służyła pompa ręczna. Napęd na tylne koło, wyposażone w hamulec taśmowy, był przenoszony bezpośrednio (bez sprzęgła i skrzyni biegów) za pomocą skórzanego pasa. Resorowane było tylko przednie koło. Motocykl ważył 65 kg i rozwijał maksymalną prędkość 65 km/h. Przeciętne zużycie paliwa wynosiło około 5 litrów na 100 km. W latach 1903-1908, w których produkowano ten model CC, jego cena wynosiła 1200 koron czeskich.

Kolejne lata w historii firmy były nieustanną kontynuacją sukcesów sportowych i handlowych. Motocykle marki Laurin & Klement otrzymały złoty medal na wystawie w Pradze. Dalsze medale i dyplomy pochodziły z Austriackiego Automobilklubu, z Mediolanu i z Londynu. W osiemdziesięciu pięciu wyścigach, w których uczestniczyły pojazdy tej marki, zdobyto 68 pierwszych nagród. Roczna produkcja motocykli osiągnęła wtedy dwa tysiące.

Od 1905 roku obniżała się produkcja motocykli, ponieważ kierownictwo firmy skierowało swoje zainteresowania na bardziej intratny wyrób – samochód. Ostatni motocykl opuścił hale fabryki w 1912 roku.

1 , 2 , 3 , 4 , 5 ... 7