Stare, zabytkowe motocykle. Informacje, jakich nie znajdziesz gdzie indziej. Obszerne opisy, szczegóły techniczne, ilustracje. Historia i ciekawostki
RSS
piątek, 11 kwietnia 2014

Producent: Neckarsulmer Fahrradwerke AG, Neckarsulm, Niemcy

 

Motocykl NSU 1901

Działalność firmy rozpoczęła się w dniu 1 kwietnia 1880 roku w południowoniemieckim mieście Neckarsulm, gdzie Christian Schmidt kupił budynek starego młyna i przebudował go na fabrykę maszyn do szycia. W siedem lat później nowy dyrektor zakładu - Gottiieb Benzhoff - postanowił produkować także rowery. Stąd już tylko krok dzielił firmę od samodzielnej produkcji motocykli. Prospekt reklamowy z tego okresu komentował to w następujący sposób: „Dla kierowców o mocnych nerwach postanowiliśmy produkować mocne, trójkonne motocykle, które są wprawdzie bardzo szybkie, ale można nimi jeździć również pomału”.

Pierwszy model, z 1901 roku, miał jednostkę napędową szwajcarskiej firmy Zedel. Był to chłodzony powietrzem jednocylindrowy silnik o mocy 1,3 kW (1,75 KM), pozwalającej na osiąganie maksymalnej prędkości 48 km/h. Rama typu rowerowego była, oczywiście, nieresorowana. Motocykl miał wolnobiegową piastę tylnego koła typu torpedo (wyposażoną w hamulec) oraz przedni hamulec taśmowy, włączany dźwignią na kierownicy. Napęd na tylne koło był przenoszony za pomocą skórzanego pasa klinowego. Pojazd nie miał skrzyni biegów. Był to więc praktycznie zmotoryzowany rower. O poważnych zamiarach firmy w zakresie motoryzacji świadczy działalność eksportowa prowadzona przez jej przedstawicielstwa we Włoszech, Austrii, Szwajcarii, Francji, Belgii, Holandii, Anglii a nawet w Rosji.

Jednostki napędowe, początkowo sprowadzane z wyspecjalizowanych firm, wytwórnia zastąpiła wkrótce silnikami własnej konstrukcji o mocach: 1,5 kW, 1,7 kW, 2 kW i 2,2 kW (2 KM, 2,25 KM, 2,75 KM i 3 KM). Produkowano także silniejsze, dwucylindrowe, widlaste silniki o mocy 2,2 kW i 3,7 kW (3 KM i 5 KM). Napis Neckarsulmer Motorrad na zbiorniku paliwa został wkrótce zastąpiony nowym, znanym na całym świecie, znakiem NSU.

czwartek, 27 marca 2014

Producent: De Dion-Bouton et Cie, Puteaux, Seine, Francja

Motocykl De Dion-Bouton 1897

Założona w 1882 roku firma De Dion-Bouton & Trepardoux początkowo produkowała pojazdy parowe. Zwycięstwo markiza de Diona w wyścigach samochodowych z Paryża do Rouen na pojeździe parowym własnej konstrukcji, przysporzyło firmie popularności. Po pierwszej światowej wystawie w Paryżu, na której markiz de Dion miał możność zapoznać się dokładnie z wystawianymi tam pojazdami Daimlera, firma rozpoczęła intensywne prace nad benzynową jednostką napędową.

W 1889 roku de Dion zgłosił patent na szybkobieżny silnik spalinowy, który następnie zamontował w trójkołowcu. Mały, lekki silnik czterosuwowy z samoczynnym zaworem ssącym i gaźnikiem powierzchniowym, w wersji z 1897 roku osiągał, z pojemności skokowej 211 cm3 moc 1,3 kW (1,75 KM). Napęd był przekazywany za pomocą przekładni zębatej na oś tylną, wyposażoną w mechanizm różnicowy. Trójkołowiec rozwijał znaczną prędkość, dochodzącą do ok. 40 km/h. Albert de Dion i Georges Bouton wybrali pojazd o trzech kołach, ponieważ rower wydawał im się do napędu silnikowego za mało stabilny. W trójkołowcu zastosowano wynaleziony w tym czasie wysokonapięciowy system zapłonu ze świecą iskrową i przerywaczem, zasilany z akumulatora. Przerywacz był uruchamiany za pomocą krzywki, co zapewniało niezawodne działanie instalacji zapłonowej.

Dla nowego trójkołowca przyjęła się nazwa „motorcycle" i tak podawano jego kategorię w sportowych zawodach pojazdów silnikowych. Do popularności trójkołowca „motorcycle" przyczynił się de Dion swoim wynikiem w wyścigach Paryż – Marsylia - Paryż, w którym zajął (jadąc na oponach Michelin) świetne, czwarte miejsce.

Z kolejnych sukcesów firmy de Dion-Bouton należy wymienić wyścigi motocyklowe Exelbergrennen w Lasku Wiedeńskim w 1899 roku, gdzie Arnold Spitz (późniejszy mecenas firmy Graf & Stift) osiągnął na pojeździe tej marki najlepszy czas. Były to nie tylko pierwsze zawody w Austrii, ale pierwsze samodzielne wyścigi motocyklowe na świecie.

Trójkołowce de Dion rozpowszechniły się szybko w całej Europie i były produkowane licencyjnie przez wiele firm, zwłaszcza angielskich oraz niemieckich.

niedziela, 23 marca 2014

Producent: Michel & Eugène Werner, Paryż, Francja

Motocykl Werner 1897

Wśród wielu pionierów motoryzacji znaleźli się także dwaj dziennikarze rosyjskiego pochodzenia - bracia Michał i Eugeniusz Wernerowie. Atmosfera carskiej Rosji nie odpowiadała im widocznie, skoro za teren swojej dziennikarskiej działalności obrali Paryż. Swoich zainteresowań nie ograniczali tylko do problematyki publicystycznej. Dzięki nadzwyczajnym uzdolnieniom technicznym, zamiłowaniu do wynalazków i umiejętnościom handlowym podreperowywali swoje skromne dziennikarskie finanse. Naprawiali aparaty fotograficzne, maszyny do pisania, lornetki, gramofony, zainteresował ich też najnowszy wynalazek tych czasów - aparat do wyświetlania obrazków, tzw. stereoskop. Jako zapaleni sportowcy-cykliści wpadli na pomysł wykorzystania elektrycznego silniczka ze stereoskopu do napędu roweru. Eksperyment się udał i stał się podstawą do skonstruowania w 1896 roku udoskonalonego pojazdu na dwu kółkach, napędzanego silnikiem spalinowym. W rok później pierwszy „la motocyclette” (bo tak nazwali go rosyjscy eks-dziennikarze) pojawił się na francuskim rynku.

Pojazd miał silnik czterosuwowy, jednocylindrowy, o pojemności skokowej 217 cm3 i mocy ok. 0,8 kW (ok. 1 KM), umieszczony nad przednim kołem, napędzanym za pomocą skórzanego pasa. Umieszczenie silnika z przodu, przed kierownicą, zapewniało dostateczne chłodzenie, lecz tylko przy większej prędkości, która według informacji producentów dochodziła do 35 km/h.

Chociaż pierwszy motocykl braci Wernerów trudno było uznać za doskonały (zwłaszcza jeśli chodzi o jego stateczność), zdobył sobie on jednak popularność nie tylko we Francji, ale również w Anglii, gdzie był produkowany na podstawie licencji.

| < Styczeń 2018 > |
Pn Wt Śr Cz Pt So N
1 2 3 4 5 6 7
8 9 10 11 12 13 14
15 16 17 18 19 20 21
22 23 24 25 26 27 28
29 30 31